Starten met vertragen. Eerst kijken, voelen en ervaren: de zintuigen aan het werk, voordat we in de actiestand gaan. Een silhouet in het midden van de ruimte toont uitspraken die de gevoelens en gedachten van een aantal mensen met onbegrepen gedrag weergeven. Ervaringsdeskundigen hebben hier over meegedacht. Daaromheen lagen feiten en cijfers over de situatie in Nederland rondom dit thema. Simpel en daardoor meteen scherp.
Deelnemers liepen in stilte rond om te kijken, voelen en ervaren. Daarna volgen vier reflectierondes, met telkens één vraag:
* Hoe zie ik deze persoon?
* Wat wens ik deze persoon toe?
* Wat kan ik deze persoon geven vanuit mijn werk?
* Wat zou ik deze persoon willen geven, als ik die rol wél had?
Iedere ronde startte met een moment van eigen reflectie, gevolgd door een korte uitwisseling met degene die je op dat moment tegenkwam. Geen discussie, alleen luisteren, zonder oordeel.
De deelnemers, die in de dagelijkse praktijk vanuit verschillende kaders, richtlijnen en visies werken, vonden in deze oefening gezamenlijke grond.
Zoals een deelnemer het mooi verwoordde: “𝘋𝘰𝘰𝘳 𝘥𝘦 𝘱𝘦𝘳𝘴𝘰𝘰𝘯 𝘮𝘦𝘵 𝘰𝘯𝘣𝘦𝘨𝘳𝘦𝘱𝘦𝘯 𝘨𝘦𝘥𝘳𝘢𝘨 𝘭𝘦𝘵𝘵𝘦𝘳𝘭𝘪𝘫𝘬 𝘤𝘦𝘯𝘵𝘳𝘢𝘢𝘭 𝘵𝘦 𝘴𝘵𝘦𝘭𝘭𝘦𝘯 𝘴𝘵𝘰𝘯𝘥𝘦𝘯 𝘸𝘦 𝘥𝘪𝘳𝘦𝘤𝘵 𝘢𝘭𝘭𝘦𝘮𝘢𝘢𝘭 𝘮𝘦𝘵 𝘥𝘦 𝘯𝘦𝘶𝘻𝘦𝘯 𝘥𝘦𝘻𝘦𝘭𝘧𝘥𝘦 𝘬𝘢𝘯𝘵 𝘰𝘱.”
samenwerken ervaringskennis onbegrepengedrag sociaaldomein zorgenveiligheid
