Het perfecte kind
Opgroeien gaat niet vanzelf. Vaak gaat het met sprongen
en horten en stoten. Kinderen maken vanaf hun geboorte een enorme
ontwikkeling door tot aan hun jong volwassenheid.
Je zou als volwassene maar eens in 10 tot 15 jaar tijd zoveel
fysieke en emotionele veranderingen moeten ondergaan! Dat is
stevige kost. Als we als volwassene terugkijken op onze jeugd, dan
herinneren we ons nog hoe dat was.
Kinderen verdienen in alle opzichten onze steun en aanmoediging.
Maar als de lat te hoog ligt, en er een hang is naar perfecte
kinderen, leidt dat tot problematisering, medicalisering,
opvoedingsonzekerheid bij ouders en weinig zelfvertrouwen bij
kinderen.
Wat minder perfectionisme en prestatiedrang en meer ruimte voor het
eigen tempo in de groei van ieder individueel kind kan behulpzaam
zijn. Een grasspriet trek je ook niet uit de grond. Ook ruimte voor
de eigen(aardig)heden van kinderen en jongeren is gewenst. Ze mogen
soms best lastig en moeilijk, druk of stil zijn, dat zijn
volwassenen soms ook. En net als bij volwassenen gaat er af en toe
iets mis.
Kinderen gedijen bij betrokkenheid en steun van opvoeders met de
juist balans tussen ruimte geven en structuur aanbrengen, regels
stellen. De boodschap dat zij in principe goed zijn zoals zij zijn,
hoort daarbij centraal te staan.
Hanneke Jacobs
Directeur / bestuurder K2