Blog Jolet

Tussen 14 en 18 november jongstleden vond de openingsweek van het CJG Oirschot plaats vol met leuke activiteiten en een hoge opkomst. Wat was het leuk om al die blije kinderen te zien tijdens de 'So you think you can battle'- rapwedstrijd, aangemoedigd door hun trotse ouders, opa's en oma's langs de kant! De 'CJG rap' krijg ik maar niet uit mijn hoofd, helemaal niet nu net de promofilm klaar is (kijk en luister op www.cjgoirschot.nl).

Een beetje trots ben ik wel. Op het CJG Oirschot zelf, de goed samenwerkende organisaties die betrokken zijn en al het harde werk om de openingsweek te laten slagen. Maar ik ben vooral trots op de medewerkers van het CJG die er vol enthousiasme voor zijn gegaan en dit blijven doen. De flexibele opstelling, inzet, initiatief en de interesse die zij tonen in elkaar en elkaars werk om de hulp die zij aan ouders en jeugdigen in Oirschot bieden te verbeteren. Dát zijn de professionals die we nodig hebben!

Het CJG was en is een fantastisch project, als je de kansen weet te benutten. Maar er wachten meer uitdagingen. Welke rol is voor de CJG's weggelegd als de verantwoordelijkheid voor de jeugdzorg op de schouders van gemeenten terecht komt? Houdt het CJG haar laagdrempelige karakter, of krijgt het ook het etiket 'zorg'? Zetten gemeenten de trend voort om te (blijven) investeren in een krachtige sociale omgeving en ondersteuning aan professionals?

Dat er veel gaat veranderen is een ding dat zeker is. Hoe, daarover wordt nu druk nagedacht. Het CJG is in ieder geval een goede basis. Want met zulke goede professionals kán het niet misgaan. Toch?

Gemeenten, blijf je professionals betrekken! Want zij zullen uiteindelijk met hun kennis en ervaring het verschil maken. Geef ruimte, luister en sluit aan. Gebruik heldere taal en maak concrete plannen. Plannen waar professionals achter staan, zodat zij een gedreven, ondernemend en enthousiast team vormen. Net zoals de club professionals in Oirschot.

Als adviseur help ik hier natuurlijk graag bij. Een nieuw vraagstuk om mijn tanden in te zetten. Tot die tijd geniet ik nog even van de rust.

Jolet Swagers