Nieuws

Meer tijd voor invoering Passend Onderwijs

Wed, 16 May 2012 09:26:48 GMT

Scholen krijgen langer de tijd om de hervormingen rond het Passend Onderwijs door te voeren.

Minister Van Bijsterveldt van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap (OCW) geeft de scholen een jaar extra. Als de Eerste Kamer de wet voor 1 augustus nog aanneemt, gaan de nieuwe regels in het schooljaar 2014/2015 in. Dat schrijft zij in een brief aan de Eerste Kamer. De twee schooljaren voorafgaand aan de invoering bieden volgens de minister voldoende tijd om de veranderingen inhoudelijk voor te bereiden. Ook is er meer ruimte voor onder meer de medezeggenschap van ouders en leraren, de afstemming met de jeugdzorg en het overleg met gemeenten, schrijft Van Bijsterveldt.

De minister heeft deze week een brief gestuurd aan de schoolbesturen in het (voortgezet) speciaal onderwijs en de REC's waarin zij ingaat op de laatste ontwikkelingen op het gebied van passend onderwijs.

Bron: Passendonderwijs.nl, 11 mei 2012

Eerste Nederlandse Kinderrechtenmonitor

Wed, 16 May 2012 09:19:52 GMT

Kinderombudsman Marc Dullaert maakt zich grote zorgen over ongeveer een half miljoen kinderen. Dit blijkt uit de Kinderrechtenmonitor 2012.

De voortaan jaarlijks uit te brengen Kinderrechtenmonitor is in opdracht van de Kinderombudsman opgesteld door de Universiteit Leiden en het Sociaal en Cultureel Planbureau.

Nederland scoort op tal van internationale lijstjes positief: Nederlandse kinderen zijn gemiddeld genomen gelukkig en leven in welvaart. Een dergelijk beeld komt bijvoorbeeld ook naar voren uit de WHO onderzoek Health Behaviour in School-aged Children dat recent is verschenen.

Uit de Kinderrrechtenmonitor blijkt dat ongeveer 85% van de kinderen zonder grote problemen opgroeit. Anderzijds heeft de Kinderombudsman bij een aantal groepen (kwetsbare) kinderen zorgen over de (dreiging van) schendingen van kinderrechten. Het gaat hierbij om de positie van kinderen die worden mishandeld; minderjarige vreemdelingen; kinderen met een beperking en hun recht op ondersteuning bij het volgen van onderwijs; kinderen die in armoede leven en kinderen die in aanraking komen met politie en justitie.

In de Kinderrechtenmonitor worden talrijke Nederlandse onderzoeken op een rij gezet waarin de naleving van kinderrechten direct dan wel indirect aan de orde komt. Met elkaar levert dat een beeld op over de naleving van de bepalingen uit het Kinderrechtenverdrag. Aan de hand van de volgende zes domeinen worden conclusies getrokken en aanbevelingen gedaan:

Gezinssituatie en alternatieve zorg
Bescherming tegen exploitatie en geweld
Vrijheidsbeneming en jeugdstrafrecht
Toereikende levensstandaard
Onderwijs
Minderjarige vreemdelingen

Kinderen in Nederland verdienen een zorgvuldige bewaking van hun rechten. De Nederlandse overheid moet zich als verdragsstaat bij het Kinderrechtenverdrag tot het uiterste inspannen om de naleving van kinderrechten uit het verdrag te garanderen voor elk kind in Nederland.

De Kinderombudsman beseft dat het tijd vergt om de hardnekkige problemen structureel aan te pakken. Kleine interventies kunnen daarnaast al veel resultaat opleveren. Het zit hem daarbij niet altijd in geld, maar vaak ook in houding, aandacht of verbeterde samenwerking. Uiteindelijk zijn kinderen onze toekomst en hebben zij recht op een maximale inspanning van volwassenen om hun rechten te beschermen.

Voor de naleving van kinderrechten is het van belang dat er telkens weer aandacht is voor de vraag hoe kinderrechten bij de ontwikkeling van wetgeving en beleid een rol hebben gespeeld. Het verplicht stellen van
een jongeren- en kindeffectrapportage bij wetsvoorstellen die invloed hebben op kinderen en jongeren kan daarbij helpen. Verder pleit de Kinderombudsman voor een jaarlijkse rapportage van het Kabinet aan de Tweede Kamer over de implementatie van kinderrechten in wetgeving, beleid en uitvoering.

Bron: Kinderombudsman, 15 mei 2012

Jeugdcafé in debat over keuzes in de jeugdzorg

Thu, 10 May 2012 11:00:03 GMT

"Er zijn grenzen aan preventie", stelde Erik Gerritsen, bestuursvoorzitter bij Bureau Jeugdzorg Amsterdam. "Onzin", vond Laurent de Vries, algemeen directeur van GGD Nederland. "Er moet juist meer aandacht en geld komen voor lichte hulp en preventie". Marion Suijker, wethouder Jeugd in Gouda, pleitte voor verbinding. "Breng alle werelden rond jeugdzorg bij elkaar, werk preventief, maar grijp in zodra zaken dreigen te ontsporen." Drie visies, drie gastsprekers en een zaal vol betrokken ambtenaren en professionals. Dat was de setting van het tweede VWS JeugdCafé over 'Keuzes achter de voordeur'.

Ook deze tweede aflevering van het Jeugdcafé, op donderdag 26 april, mocht zich verheugen in een grote opkomst. Vanaf 16.00 uur druppelden mensen, allen op landelijk niveau betrokken bij de stelselwijziging zorg voor jeugd, binnen. Waarna Léon Wever, directeur Jeugd (VWS), en Marcel René Bamberg, vicevoorzitter van NJR (Nationale Jeugdraad), om 16.30 uur gezamenlijk de officiële aftrap gaven van weer een prikkelende discussie over een actueel thema in het jeugddomein. 'Keuzes achter de voordeur' stond dit keer centraal. De ophanden zijnde stelselwijziging jeugd stelt gemeenten in staat diverse keuzes te maken. Maar welke keuzes moeten zij dan maken? Kinderen sneller uit huis plaatsen om 'liefdevolle verwaarlozing' te voorkomen? Of juist extra inzetten op hulp en ondersteuning om een kind thuis te laten wonen. Erik Gerritsen, Laurent de Vries en Marion Suijker gingen met elkaar en de zaal dieper op de materie in.

Grenzen aan preventie
"Er zijn grenzen aan preventie", was de duidelijke stelling van eerste spreker Erik Gerritsen, bestuursvoorzitter bij Bureau Jeugdzorg Amsterdam. "Ook de stadsregio Amsterdam is volop bezig met het organiseren van Eigen Kracht-conferenties en anderszins zoveel mogelijk te normaliseren. Normaliseren betekent dat je de jeugdzorg zo veel mogelijk importeert in het gewone leven. Ongetwijfeld kun je daarmee het beroep op zware jeugdzorg reduceren, mogelijk wel met 40 procent op de langere termijn. Tegelijkertijd heeft het ongericht massaal inzetten op preventie ook een schaduwkant. Dan wordt iedereen een potentieel probleemgeval en leidt te snelle stigmatisering tot een door doorgeslagen preventie zelf onnodig gecreëerde groep probleemgevallen. Veel probleemgedrag van kinderen hoort tot de normale ontwikkeling waar je juist met vallen en opstaan vanzelf uit groeit. Eenzijdige aandacht voor preventie leidt ook tot wegkijken van de ongemakkelijke waarheid in de jeugdzorg: het bestaan van zeer ernstige vormen van kindermishandeling.

'Gebroken schepping'
Gerritsen introduceerde in dit kader de theorie van de 'gebroken schepping'. "Er is nu eenmaal een groep mensen voor wie preventie niet werkt. Denk aan de moeder met vier kinderen van vier verschillende mannen die alle vier in de gevangenis zitten. Of de heroïnehoer die toch weer zwanger wordt, omdat ze in die hoedanigheid meer geld kan verdienen. In dit soort gevallen is het beter om snel en stevig in te grijpen. Niet alleen in het belang van de kinderen, maar ook - of juist - van de ouders. Stevig ingrijpen leidt misschien nog tot herstel van de ouder-kind relatie."

Aandacht en geld naar lichte hulp
Tweede spreker Laurent de Vries, algemeen directeur van GGD Nederland, poneerde een tegenovergestelde visie. "Er moet meer aandacht en geld komen voor lichte hulp en preventie." De Vries verwees in zijn pleidooi naar het spraakmakende artikel in de Volkskrant van […] [link]. Hierin werd gesteld dat alle aandacht die naar preventie gaat, ten koste gaat van de zware zorg. "De werkelijkheid is echter," schetste Laurent de Vries, " dat alle aandacht nú juist uitgaat naar de zware zorg. En we gaan daarmee voorbij aan het belang van de lichte hulp. De meeste mensen in Nederland weten helemaal niet hoe belangrijk de jeugdgezondheidszorg (JGZ) is. Hoe wij met relatief weinig geld een enorm potentieel aan kinderen bereiken. De kracht van de JGZ ligt juist in preventie. En daar valt nog winst te behalen als we zaken als huisvesting, onderwijs, werk, participatie, schuldenproblematiek, etc., bij onze kerntaken betrekken. "

"Het klopt niet, wat Erik Gerritsen stelt", vervolgde Laurent de Vries. "Je creëert geen probleem met lichte hulp, je lost juist problemen op. Onze hulpverleners kunnen ouders geruststellen ('dit pubergedrag is heel normaal') en meedenken. En daarmee erger voorkomen."

Werelden bij elkaar brengen
Wethouder Jeugd in Gouda, Marion Suijker, zag in beide voorgaande pleidooien lichtpunten. "Eens met Laurent die zegt dat we preventief moeten werken. Maar ik denk ook dat Erik gelijk heeft als hij zegt dat ingrijpen noodzakelijk is bij zaken die dreigen te ontsporen." Suijker zag vervolgens een duidelijke rol weggelegd voor zichzelf. "Ik moet deze twee mannen dus bij elkaar brengen, zware versus lichte hulp. Maar hoe doe je dat als gemeente? Ik zou willen beginnen bij waar het eigenlijk om draait: de kinderen." Om te illustreren hoe gemeenten kunnen helpen bij het succesvol aanbieden van jeugdzorg, gaf Suijker een voorbeeld uit 'haar' praktijk. "Drie weken geleden ontmoette ik op een werkbezoek een moeder, licht verstandelijk beperkt, met drie kinderen. Zij kwam uit de gevangenis in het buitenland en moest hier haar bestaan opnieuw vormgeven. Het enige dat zij graag wilde, was werk en haar kinderen bij zich. Maar door alle regels die op haar bijzondere situatie van toepassing waren, lukte dat niet zomaar. Ik kreeg haar niet uitgelegd waarom niet. Het is straks aan gemeenten om die berg aan regelingen bij elkaar te brengen en te structureren. Zodat de ene cliënt weet waar zij aan toe is en daarop actie kan nemen. Mensen in hun eigen kracht zetten. Dat is wat gemeenten straks kunnen doen."

Keuzes maken
Onder leiding van Léon Wever en Marcel René Bamberg ontspon zich vervolgens een discussie die veel kernpunten in de vormgeving van een nieuw jeugdzorgstelsel raakte. Erik Gerritsen verdedigde zijn stelling met het argument dat preventieve campagnes bewezen niet helpen. "We zijn doorgeslagen in preventie. Terwijl het grootste verdienpotentieel juist zit in de zware problematiek, blijkt ook uit onderzoek van het Verweij-Jonker Instituut. En als de JGZ inderdaad zo goed werkt, waarom moet het dan nog beter?" ventileerde hij richting Laurent de Vries. "De JGZ is goed", pareerde De Vries, "maar de diagnostiek kan beter." En daarmee raakte hij de kern van het thema dat in dit JeugdCafé centraal stond. Plaats je kinderen sneller uit huis of kies je voor het risico van 'liefdevolle verwaarlozing'?

Goeie diagnostiek
Erik Gerritsen beaamde het belang van goede diagnostiek. "De deskundigheid die binnen de jeugdzorg bestaat, moet worden overgeheveld naar de jeugdgezondheidszorg. Maar dat is nog niet eenvoudig. Marion Suijker voegde toe dat goede diagnostiek ook vaak draait om maatwerk. "Hulpverleners moeten de thuissituatie van gezinnen goed kennen. De broertjes en zusjes zien. Bekend zijn met hun leefomgeving: school, sportclub of buurthuis. De lijn dichtbij het gezin versterken." Er ontstond een discussie over de verschillende lijnen in de jeugdzorg. En over de definitie van preventie. Is preventie ingrijpen op het moment dat er problemen zijn? Of bedoelen we met preventie 'screening vooraf'?

Maatwerk en langdurige inzet
Vanuit de zaal werd geopperd dat in elk geval de cliënt centraal moet staan. Zorginstellingen moeten bieden wat de cliënt nodig heeft. Laurent de Vries: "Als je het kind centraal zet, kunnen de jeugdzorg en de jeugdgezondheidszorg heel goed samen. Rest ons het aanbod in eenduidige taal te verbinden en de financieringsstromen te reguleren." En graag langdurige inzet, klonk het daarop vanuit de zaal. 'Maatwerk en langdurig' bleken toverwoorden, waarin veel aanwezigen zich konden vinden. "Ja, we zijn te weinig bij de mensen thuis, dat gaan we beter doen", gaf Erik Gerritsen toe. "Maar dat kan alleen als politici verder kijken dan een bestuursperiode van één of twee jaar. Dan moeten we volhouden en langdurig investeren." Laurent de Vries: "De taak van de overheid is de talrijke initiatieven die overal in het land ontstaan, langdurig te blijven volgen en steunen. Zodat uiteindelijk de zorg voor jeugd daadwerkelijk verbetert."

Ondersteuning Rijk
"De wil is er", mengde Léon Wever zich in het debat. Om zich vervolgens te richten tot Erik Gerritsen. "Maar waarom doet Bureau Jeugdzorg dan zo weinig met de informatie die de jeugdgezondheidszorg heeft over de gezinnen?" "Goed punt", reageerde Gerritsen. "Dat moet absoluut veel beter in de toekomst. Privacy is een non-argument in deze. Bij conflict van plichten is het een professionele plicht om privacy te schenden als er sprake is van (risico op) kindermishandeling. Het is ook vreemd dat gezinsvoogden die namens de overheid optreden niet standaard kunnen beschikken over gegevens de bij andere overheidsinstanties beschikbaar is."

Cliënt eigenaar van informatie
Op de valreep kwam nog een constructieve bijdrage vanuit de zaal. "Laten we gezinnen weer eigenaar laten worden van hun eigen dossier", bepleitte een ervaren beleidsmanager, zelf moeder. Debatleider Léon Wever zag hierin de verbinding van deze middag. "Het eigendom van de informatie moet weer in handen komen van de cliënt zelf." Waarop Erik Gerritsen het debat afsloot met de opmerking: "Dat is een droom die ik per direct zou willen waarmaken. Ik neem de noodkreet van deze moeder uit de zaal mee terug naar Amsterdam. Het wordt hoog tijd dat ouders en kinderen weer eigenaar worden van hun eigen informatie. Eigenaar van hun eigen verhaal!"

En over mogelijke oplossingen om dat te regelen werd nog lang informeel nagesproken op het Kookplein in Den Haag. Onder genot van een hapje en een drankje en de muzikale kunsten van DJ Ravinez.

De JeugdCafés zijn een initiatief van het ministerie van VWS en de NJR (Nationale Jeugdraad). Bedoeling is in een informele setting met spraakmakende gasten en met elkaar in discussie te gaan over prikkelende thema's rond het jeugdstelsel. Hiervoor zijn uitgenodigd, de bij jeugd betrokken rijksambtenaren en leden van de klankbordgroepen rond de stelselwijziging jeugd (alle brancheorganisaties, beroepsverenigingen en cliëntenorganisaties).
Het volgende JeugdCafé staat gepland voor donderdag 5 juli.

Bron: Samenwerkenvoordejeugd.nl, 8 mei 2012

Kick off voorlopersaanpak Jeugdzorg en Passend Onderwijs

Thu, 10 May 2012 10:46:50 GMT

Op maandag 23 april jongstleden werd in Utrecht de landelijke startbijeenkomst 'Voorlopen in de verbinding Zorg voor Jeugd en Passend Onderwijs' gehouden.

Vertegenwoordigers van gemeenten, onderwijs en jeugdzorg uit 35 regio's kwamen bijeen om hun kennis over de samenhang van Passend Onderwijs en Zorg voor Jeugd te verbreden. Ook werd de gelegenheid aangegrepen om contact te leggen met collega's uit andere regio's die aan dezelfde ontwikkelingen werken.

De recente gebeurtenissen in de Haagse politiek weerhouden de aanwezigen er niet van om te werken aan een betere verbinding tussen Zorg voor Jeugd en onderwijs. Fons Dingelstad (directeur Jeugd, Onderwijs en Zorg bij het ministerie van OCW) benadrukte dan ook het belang van deze bijeenkomst in zijn openingsspeech. Ook ging Dingelstad in op de huidige politieke situatie. Het onderwijsveld heeft altijd aangegeven tegen de bezuiniging te zijn. Maar zowel in het veld als in de politiek is er wel een breed draagvlak voor de stelselherziening Passend Onderwijs. Wethouder Boelema uit Breda riep de samenwerkingsverbanden en gemeenten op om vooral door te gaan met de voorbereidingen op Passend Onderwijs en Zorg voor Jeugd.

Regio's aan de slag
Gemeenten, samenwerkingsverbanden, jeugdzorginstanties en provincies legden in twaalf verschillende workshops uit hoe zij werken aan de integratie tussen jeugdzorg en onderwijs. Er werd veel gesproken over 'één kind-één plan'. Het kind moet centraal staan en de bureaucratie moet drastisch worden verminderd.

Uit de workshops bleek dat veel regio's al flink bezig zijn met het verbeteren van de verbinding tussen jeugdzorg en onderwijs. Zo presenteerde de regio Gooi en Vechtstreek haar manier van handelingsgericht werken op schoolniveau: minder formulieren, eenvoudiger procedures, geen slagbomen en ouders vanaf het eerste moment actief bij het onderwijs betrekken. Vanuit Groningen, Doetinchem en Amersfoort stonden praktijkvoorbeelden centraal over een betere begeleiding en overgang naar de arbeidsmarkt.

Betere verbinding
Sander Band van het ministerie van Volkgezondheid, Welzijn en Sport (VWS)constateerde in zijn afsluitende speech dat discussies tussen onderwijs en jeugdzorg tot voor kort vaak "een hoog Ajax-Feijenoord-gehalte hadden: twee werelden die beide vinden dat ze evenveel gelijk hebben. De bijeenkomst vandaag bewijst dat we die tijd voorbij zijn". Floor Kaspers, projectleider steunpunt Passend Onderwijs voor ouders, wees nog wel op het feit dat "het onderwijs het vooral heeft over één kind-één plan, terwijl de jeugdzorg één gezin-één plan centraal stelt". De twee werelden kunnen dus nog dichter naar elkaar toe groeien.

Achtergrondinformatie
Het project 'Voorlopen in de verbinding Zorg voor Jeugd en Passend Onderwijs' is opgezet door het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap (OCW) en het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS). Het project houdt in dat met een aantal samenwerkingsverbanden passend onderwijs (in oprichting) en gemeenten in de praktijk wordt uitgewerkt op welke wijze scholen en gemeenten samen tot een zo goed mogelijke integrale zorg voor hun jeugdigen kunnen komen. Aan het project doen 35 regio's mee. Hierbij zijn circa zestig samenwerkingsverbanden in oprichting en 120 gemeenten betrokken. De voorlopers gaan aan de slag met een of meer van de volgende thema's:

ondersteuning en herstel van het 'gewone leven';
integrale zorgtoewijzing en de organisatie hiervan;
vernieuwende arrangementen van onderwijs en zorg (zoals AWBZ en onderwijs, en onderwijs en GGZ);
een soepele overgang van school naar werk.

Meer informatie

Filmpje kick off Verbinding Zorg voor Jeugd en Passend Onderwijs
Samenvatting van alle 35 projectvoorstellen

Bron: Samenwerkenvoordejeugd.nl, 4 mei 2012

Week van de Opvoeding 2012

Thu, 10 May 2012 10:42:35 GMT

Van 1 tot en met 7 oktober staat Nederland voor de tweede keer in het teken van de Week van de Opvoeding.

Ontmoeting en uitwisseling tussen ouders, medeopvoeders, kinderen en jongeren staan in de Week van de Opvoeding centraal. In het hele land vinden allerlei activiteiten plaats. Van een opvoedontbijt voor ouders tot gezinszumba. Van beste opa/omaverkiezing tot workshop leer-je-ouders-twitteren. Thema van de Week van de Opvoeding 2012 is 'Luister 's naar me'.

Psssttt…
De Week van de Opvoeding geeft op een positieve manier aandacht aan opvoeden en opgroeien. Naar elkaar luisteren, elkaar begrijpen, je gehoord voelen en je gezien voelen: dát is daarbij belangrijk. In het thema 'Luister 's naar me' komt dat allemaal samen.

Doe mee!
Iedereen kan meedoen aan de Week van de Opvoeding door zelf een activiteit te organiseren: ouders, verzorgers, kinderen of jongeren. Maar ook professionals of vrijwilligers die werkzaam zijn op scholen, in de kinderopvang, bij peuterspeelzalen, Centra voor Jeugd en Gezin, bibliotheken, sport-, cultuur- of welzijnsverenigingen, buurthuizen, speeltuinen, gemeenten, enzovoort. Er is van alles mogelijk, zo lang het maar gaat over de gewone dagelijkse opvoeding en de vragen die daarbij horen. Vorig jaar resulteerde de Week van de Opvoeding tot meer dan 1200 activiteiten: doet u dit jaar ook (weer) mee? Meld uw activiteit aan op www.weekvandeopvoeding.nl. De website staat boordevol tips en ideeën om uw activiteit tot een succes te maken.

Initiatiefnemers
De Week van de Opvoeding 2012 is een initiatief van de Branchevereniging Kinderopvang; Centra voor Jeugd en Gezin Den-Haag, 's-Hertogenbosch, Rijnmond in de regio Rotterdam en omstreken; Family Factory, J/M voor Ouders; Landelijk Pedagogen Platform; MOgroep Welzijn & Maatschappelijke Dienstverlening; Nationaal Instituut voor Budgetvoorlichting (Nibud); OUDERS & COO; Stichting Exploitatie Olympisch Stadion Amsterdam; Sectorinstituut Openbare Bibliotheken; de VNG; VO-raad en het Nederlands Jeugdinstituut. De Week van de Opvoeding 2012 wordt mede mogelijk gemaakt door het Nationaal Fonds Kinderhulp en het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport.

Bron: Nederlands Jeugd Instituut, 8 mei 2012

Voortgangsbrief Transitie Jeugdzorg

Thu, 03 May 2012 09:45:08 GMT

De demissionaire staatssecretarissen Veldhuijzen van Zanten van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) en Teeven van Veiligheid & Justitie (V&J) ontvouwen de keuzes bij hun invulling van de nieuwe Wet Zorg voor Jeugd.

Dit doen ze in een nieuwe voortgangsbrief. Ook laten ze weten welke ondersteuning gemeenten krijgen in de voorbereiding op de stelselwijziging.

Gemeenten krijgen net als in de Wmo de verantwoordelijkheid het gesprek te organiseren met kind en ouders om te horen wat hun hulpbehoefte is en welke wensen zij hebben. Professionals moeten de ruimte krijgen om de ondersteuning te kunnen bieden. Dat zijn ervaren en betrokken generalisten, die naast kind en ouder staan en een vertrouwensrelatie opbouwen.

Inhoud
De voortgangsbrief gaat over een aantal hoofdthema's:

De verantwoordelijkheid van gemeenten, inclusief toegang tot jeugdhulp, -bescherming en -reclassering.
Waarborgen kwaliteit, professionalisering en toezicht.
Specialistische zorg voor jeugdigen: Geestelijke Gezondheidszorg (GGZ) en Licht Verstandelijke Beperkten (LVB) en harmonisatie met jeugdzorgplus.
Demedicaliseren, ontzorgen en normaliseren.
Transitie, beleidsinformatie en financiering.

Bron: VNG, 1 mei 2012

Verder lezen
VNG: Zet decentralisatie jeugdzorg door

Impressie conferentie 'Transities in het gemeentelijk domein'

Tue, 01 May 2012 16:10:57 GMT

Op 26 april jongstleden organiseerden de provincie Noord-Brabant en K2 Adviesbureau voor Jeugdvraagstukken de conferentie 'Transities in het gemeentelijk domein' in de Brabanthallen in 's-Hertogenbosch.

Terwijl in Den Haag de 'Kunduz-coalitie' steeds dichter bij een akkoord
kwam over de miljardenbezuinigingen, stroomde de Brabanthallen in Den Bosch vol met bestuurders, ambtenaren en professionals uit Brabant en omstreken. Centraal deze middag stonden de voorgenomen transities in het gemeentelijk domein: de transitie jeugdzorg, overheveling van een gedeelte van de AWBZ naar de Wet Maatschappelijke Ondersteuning en de invoering van de wetten Werken naar vermogen en Passend Onderwijs. De ontwikkelingen in Den Haag vormden een spannende achtergrond. De gevolgen van de val van het kabinet voor het voorgenomen beleid zijn namelijk nog niet geheel duidelijk. Reden om een pas op de plaats te maken? 'Zeker niet', was het algemene geluid van de aanwezigen!

Brigite van Haaften, gedeputeerde Cultuur en Samenleving van de provincie Noord-Brabant opende de dag met de uitnodiging aan alle aanwezigen om het verschil te gaan maken. Zij riep gemeenten op om vooral geen dozen te schuiven, maar om een echte transformatie te realiseren. Dus niet dezelfde zorg gefinancierd uit een ander potje. Van Haaften sprak daarbij haar vertrouwen uit in Brabant, waar veel energie gestoken wordt in de transformaties en waar ze geweldige initiatieven ziet ontstaan. Ze vroeg gemeenten dan ook om deze geweldige initiatieven zeker niet te vertragen. Als tip gaf ze gemeenten mee om gewoon eens een rondje te gaan maken: in gesprek te gaan met ouders en jeugdigen, de kinderopvang, sportclubs of pleeggezinnen. Zij kunnen het beste vertellen waar het wringt.

Hanneke Jacobs, directeur van K2 Adviesbureau voor Jeugdvraagstukken prikkelt de aanwezigen met de vraag of iedereen de urgentie voldoende helder heeft. De balans van gemeenten gaat letterlijk naar het sociale domein verschuiven. Een gigantische omslag en de tijd dringt! Kent iedereen de afbreukrisico's en weten we hoe we die kunnen ondervangen? Jacobs: 'Laat de transities geen black box zijn, maar definieer de veranderopgave'. Ook adviseert zij om de transformaties interactief op te pakken, samen met de uitvoeringsinstellingen. Het eerste themarapport 'Lokaal sociaal domein op de
schop: verbinden, veranderen, vooruit!', geschreven ten behoeve van de
conferentie, werd aan de gedeputeerde overhandigd. Alle aanwezigen hebben
een exemplaar ontvangen.

Daarna gaf René Paas, voorzitter van Divosa (vereniging van managers van Sociale Diensten) en oud-wethouder van Groningen zijn visie op de transformaties en de veranderopgave. Hij trakteert de zaal op spraakmakende uitspraken die tot denken aanzetten, als: 'Transformaties zijn per definitie ongemakkelijk' en 'Verkijk je niet op de afvalbak'. Paas feliciteert de toekomstige projectleiders van de transities en nodigt hen uit saté-pennen te prikken tussen al de honderden organisaties die allemaal iets doen voor burgers. Ook roept hij iedereen op vooral vooruit te denken, want stilstand is achteruitgang. Zoals zijn zoon, atletiek beoefenaar, hem onlangs leerde: de beste conditie krijg je van intervaltraining. Paas: 'Hoe dan ook, handel, kom in beweging en doe alsof die wetten er al zijn!'

Op de vraag hoe de samenwerking tussen al die verschillende organisatie kan
worden vormgegeven, gaat de Belgische hoogleraar Organisatiewetenschappen Patrick Kenis in zijn betoog dieper in. Kenis houdt een pleidooi voor zo eenvoudig mogelijk organiseren. De complexe vraagstukken die achter het samenwerken schuil gaan, legt hij feilloos bloot aan de hand van het simpele voorbeeld hoe een brood te kopen. Ook stelt hij het 'alle neuzen dezelfde kant op' principe ter discussie, volgens Kenis een typisch Nederlands verschijnsel om 'bij elkaar te harken, wat wij in België gewoon laten gebeuren'. Met een kwinkslag wijst hij de zaal op het feit dat ondanks dat de kabinetsformatie in België natuurlijk ellenlang heeft geduurd, Nederland België inmiddels overtreft in het aantal dagen om tot een akkoord te komen. Moraal van zijn verhaal? Focus niet te eenzijdig op integratie, maar waardeer differentie. De kunst is de competenties van alle verschillende organisaties bij elkaar te brengen. Met de prikkelende vraag of de gemeente hierin de regisseur is en kan zijn, sluit Kenis het plenaire gedeelte af.

De deelnemers gingen in de middag uiteen in de volgende workshops:

1. (Inter) gemeentelijke samenwerking: kansen en uitdagingen
2. Regievoering over uitvoeringsinstellingen
3. Samen vorm geven aan de stelselwijziging. Mix van top down en bottom up interventies
4. Aansprekende lokale initiatieven van de Transitie Jeugdzorg: wijkgerichte aanpak
5. Wat vraagt Passend Onderwijs van gemeenten?
6. Inzet van bedrijfsleven om mensen met een beperking in het arbeidsproces te krijgen
7. De veranderopgaven van de transities op 1 A3

De middag werd afgesloten met een forumdiscussie onder inspirerend voorzitterschap van Karel van de Graaf. Diverse stakeholders, onder andere uit het onderwijs, de jeugdzorg, zorgverzekeraars en vanuit het MKB legden vragen voor aan Saskia Boelema, (wethouder gemeente Breda) en Mark van Oosterhout (wethouder gemeente Drimmelen). Al snel werd duidelijk hoe al die verschillende partijen elkaar nodig hebben de komende periode. Boelema: 'de transities vragen niet om een 'dat is jouw pakkie-an' instelling, maar om een gezamenlijke verantwoordelijkheid.

Als afsluiter een korte impressiefilm waarin een aantal aanwezigen in een 'Achterwerk in de kast setting' hun blik op de transitie kort weergeeft en de definitieve mededeling dat de Kunduz-coalitie tot een akkoord was gekomen. Genoeg stof tot napraten op de aansluitende netwerkborrel!

Enkele reacties van deelnemers:
Beate Roverts, beleidsmedewerker volksgezondheid en jeugd, gemeente
Halderberge: "De interactie vandaag was goed tussen de sprekers en de aanwezigen".

Ivonne de Jel, beleidsmedewerker Maatschappelijke Ontwikkeling, gemeente
Landgraaf: "Ik heb vandaag een aantal dingen gehoord waar wij nog
niet aan hebben gedacht. Bijvoorbeeld hoe je de cliënt kunt betrekken. Ook heb ik zicht gekregen op de overeenkomsten en verschillen tussen partners en tussen regio's".

Sandra van Wersch, beleidsmedewerker gemeente Den Bosch: "De workshop die ik volgde ging over het ondersteuningsplan voor jongeren bij passend onderwijs. Dat riep bij mij de vraag op hoe wij dit nu doen. De workshop leidt voor mij dus tot actie".

Tweede Kamer bepaalt na meireces welke voorstellen controversieel zijn

Thu, 26 Apr 2012 09:40:31 GMT

Hoe gaat het verder met lopende wetsvoorstellen nu het kabinet is gevallen? Welke voorstellen neemt het parlement nog in behandeling, en welke niet?

Wetsvoorstellen waarvan het in de rede ligt dat een nieuw kabinet er anders mee omgaat, worden in de regel controversieel verklaard. De vaste Kamercommissies van de Tweede Kamer gaan op korte termijn inventariseren welke stukken 'nog aanhangig zijn.'

Minderheid telt ook mee
De commissies maken vervolgens lijsten met mogelijk controversiële onderwerpen. Om een onderwerp controversieel te verklaren is in beginsel een Kamermeerderheid nodig, maar de Kamercommissie kan een voorstel ook op basis van een minderheid voordragen als controversieel.

Plenaire stemming
De Tweede Kamer stemt na het meireces plenair over deze voorstellen, daarbij telt de meerderheid. Nog tijdens de vergadering, maar ook later kunnen nog wijzigingsvoorstellen worden gedaan. De lijst kan dus nog veranderen, het is de verwachting dat er pas half mei duidelijkheid is over de definitieve lijst.

Eerste Kamer
De Eerste Kamer heeft een soortgelijke procedure. De Kamervoorzitter inventeriseert welke voorstellen door fracties worden voorgedragen als controversieel, en welke andere fracties dit voorstel steunen. Ook over deze lijst wordt in een plenaire vergadering gestemd. De behandeling van controversiële voorstellen wordt opgeschort tot na het aantreden van een nieuwe kabinet.

Bron: Vereniging van Nederlandse Gemeenten, 24 april 2012

K2 verzorgt workshop op Symposium Pleegzorg 2012

Mon, 23 Apr 2012 16:48:32 GMT

Deze workshop 'Uit je hoofd, op papier' is speciaal bedoeld voor matchers.
Matchers streven ernaar een pleeggezin te zoeken dat zo goed mogelijk aansluit bij de opvoedingsvraag van het kind, zodat overplaatsing van kinderen zoveel mogelijk wordt voorkomen. We laten in de workshop zien hoe je zicht kunt krijgen op het proces van afwegen om te komen tot een onderbouwde match. En hoe je daarbij gebruik kunt maken van de impliciete kennis en ervaring die de matchers in de loop der jaren hebben opgedaan.

In Brabant zijn we zo op zoek gegaan naar een eenduidige, dus meer methodische manier van werken. Niet zozeer wetenschappelijk onderbouwd, maar wel practice-based. K2 heeft de pleegzorgorganisaties daarbij geadviseerd.

Nan Bettonvil geeft u graag meer informatie.

Samenhang decentralisaties in acht factsheets

Thu, 19 Apr 2012 09:39:38 GMT

Waar zit de samenhang tussen de drie decentralisaties? Hoe kunnen gemeenten in de uitvoering verschillende taken slim combineren? De VNG heeft een bundel van acht factsheets gepubliceerd over de samenhang tussen decentralisaties.

Drie grote taken die voorheen via verschillende ministeries en overheidslagen georganiseerd waren, komen binnenkort in één hand: de gemeente. Het gaat om de jeugdzorg, Begeleiding in de Wmo en de zorg voor mensen met een (grote) afstand tot de arbeidsmarkt.

Dwarsverbanden
De nieuwe taken vragen veel van gemeenten wat betreft uitvoerbaarheid, de beheersing en de financiering (met teruglopende budgetten). Het is dus belangrijk dat gemeenten dwarsverbanden leggen tussen de verschillende onderdelen en slimme combinaties maken.

Voorbeelden
Door de decentralisatie van AWBZ-begeleiding krijgen gemeenten onder meer de verantwoordelijkheid voor dagbesteding voor mensen met uiteenlopende aandoeningen en beperkingen. Tegelijkertijd verscherpt het kabinet de toegangseisen voor de sociale werkvoorziening (Wsw) en komen er minder beschutte arbeidsplekken. Gemeenten kunnen de dagbesteding en beschut werk combineren in één organisatie.

Arbeidsmarkt
Een ander voorbeeld is de ondersteuning van jongeren met een afstand tot de arbeidsmarkt. Deze ondersteuning kan efficiënter georganiseerd worden als gemeenten, jeugdgezondheidszorg en onderwijsinstellingen intensief gaan samenwerken.

Vervoer
Een derde voorbeeld is het vervoer. Het leerlingen-, Wsw- en Wmo-vervoer kan gecombineerd worden met begeleiding en vervoer in het kader van de jeugdzorg.

Acht factsheets
In de factsheets komen de volgende acht onderwerpen aan de orde:

Kinderen en jongeren met een lichte verstandelijke beperking
Arbeidsmatige dagbesteding en beschut werk
Vervoer van doelgroepen
Opeenstapeling van maatregelen
Regionale Samenwerking
Organisatie en bedrijfsvoering
Opdrachtgeverschap
Decentralisaties en informatievoorziening

Bron: Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG), 13 april 2012