Hoe ontwikkel je als gemeente een aanpak die niet alleen mooi op papier staat, maar echt werkt in de praktijk en verschil maakt voor inwoners in een kwetsbare positie? Met deze vragen gingen wij bij een gemeente aan de slag.
Luisteren
We begonnen in een wijk, aanbellen en in gesprek in het buurthuis. Zo hoorden we direct van inwoners zelf hun ervaringen met hulp en ondersteuning. Wat gaat goed? Waar lopen ze tegenaan? En vooral: wat hebben zij nodig om hun leven stabieler te maken?
Daarna spraken we met medewerkers uit alle lagen van de gemeentelijke organisatie. Hoe ervaren zij hun werk? Waar zien ze kansen en waar knelt het? Wat zouden ze anders willen?
Door deze gesprekken en de daaropvolgende analyse ontstond een helder beeld: de gemeente doet al veel, maar werkt nog te verkokerd.
Trainen
Om echt anders te leren kijken en werken, gaven we trainingen aan medewerkers uit verschillende domeinen. Centraal stond het gedachtegoed ‘stabiliteitsdenken’: breed kijken naar het leven van inwoners, samen bepalen wat op dat moment het meest urgent is, en domein overstijgend samenwerken.
Tijdens de trainingen ontstond enthousiasme, maar ook realisme. Zoals een deelnemer verwoordde:
“Ik vind het heel leuk dit, en ik zou graag zo werken, maar op de manier zoals we nu werken is dit onmogelijk.”
Een eerlijke reflectie die precies blootlegt waar het verandertraject over gaat: niet alleen nieuwe kennis en methoden aanleren, maar ook kritisch kijken naar het systeem en de interne processen die verandering soms in de weg staan. En tegelijkertijd werken aan de randvoorwaarden die nodig zijn om het geleerde te laten werken in de praktijk.
Juist deze reflecties zijn waardevol. Ze laten zien dat verandering niet vanzelf gaat. Daarom blijven wij betrokken bij deze gemeente. We helpen structuren neer te zetten die het gedachtegoed van stabiliteitsdenken verankeren in de organisatie.
